Кардынал Клаўдыё Гуджэроці заклікаў вернікаў падтрымаць хрысціян Святой Зямлі, якія працягваюць жыць ва ўмовах канфлікту і маюць патрэбу ў дапамозе.

Сітуацыя ў Святой Зямлі застаецца складанай. Нягледзячы на шматлікія перамовы і пагадненні аб міры, узброеныя канфлікты працягваюцца. Зброя не змаўкае, людзі гінуць, а зямля застаецца прадметам спрэчак. Мясцовыя хрысціяне ўсё часцей пакідаюць свае дамы, каб выратаваць жыццё. Дзеці застаюцца без адукацыі, таму што не працуюць школы: настаўнікаў не прапускаюць праз кантрольныя пункты. Многія хрысціяне Святой Зямлі страцілі ўсё, уключаючы працу, якая раней была звязаная з абслугоўваннем пілігрымаў.

10 сакавіка ў Пружанах (Пінская дыяцэзія) біскупы, святары, кансэкраваныя асобы і вернікі сабраліся на супольную малітву ў 30-ы дзень пасля смерці спачылага дапаможнага біскупа Пінскай дыяцэзіі Казіміра Велікасельца OP.

Нагадаем, што іерарх назадзіўся ў вёсцы Стараволя на Пружаншчыне, быў ахрышчаны ў касцёле ў Шарашове непадалёк ад Пружанаў і там жа знайшоў сабе месца вечнага спачынку.

Напачатку сустрэчы святары і кансэкраваныя асобы, якія добра ведалі біскупа Казіміра, падзяліліся пра яго сваімі ўспамінамі. Затым прысутныя ў духу засяроджанасці мелі магчымасць адараваць Найсвяцейшы Сакрамэнт, дзякуючы Богу за дар біскупа Велікасельца для Касцёла на Беларусі.

Сын беларускіх сялян, дзякуючы якому Апостальская Сталіца прызнала Беларусь як асобную нацыю са сваімі патрэбамі і памкненнямі.

Будучы прадстаўнік сапраўднай духоўнай і інтэлектуальнай эліты беларускага народа нарадзіўся 11 сакавіка (па новым стылі) 1911 года ў вёсцы Трашчычы пад Навагрудкам.

Бацькі аддалі здольнага хлопчыка ў Навагрудскую беларускую гімназію, многія навучэнцы якой сталі адданымі прыхільнікамі беларускай справы.

11 сакавіка 1990 г., мітрафорны протаіерэй Аляксандр Надсан, Апостальскі Візітатар для беларусаў замежжа і рэктар Беларускай каталіцкай місіі ў Лондане (Вялікабрытанія), служыў у адзіным у той час у Мінску адкрытым касцёле на Кальварыі Боскую Літургію ў візантыйскім абрадзе на беларускай мове.

Дзейнасць парафіі, у цэнтры якой знаходзіцца Эўхарыстыя, павінна быць знакам Касцёла, які, як маці, клапоціцца пра сваіх дзяцей, не асуджаючы іх, а прымаючы, слухаючы і падтрымліваючы перад небяспекамі, - адзначыў Папа.

8 сакавіка 2026 года Леў XIV здзейсніў візіт у парафію Ахвяравання Найсвяцейшай Панны Марыі, якая знаходзіцца на заходняй ускраіне Рыма. Папа сустрэўся з моладдзю і дзецьмі, пажылымі і хворымі вернікамі, валанцёрамі, членамі душпастырскай рады і духавенствам.

У пятніцу, 6 сакавіка 2026, Папа Леў XIV прызначыў Уладыку Мілана Ляха біскупам Браціслаўскай епархіі для католікаў візантыйскага абраду ў Славакіі. Раней ён займаў пасады, дапаможнага біскупа той жа епархіі і апостальскага візітатара для славацкіх грэка-католікаў, якія жывуць у Заходняй Еўропе.

Слова Крыжа для тых, што ідуць у пагібель, 
ёсць вар'яцтва,
а тым, што ідуць ў збаўленне,
- сіла Божая.
1 Карынцянаў 1:18

На шляху Вялікага Посту, які вядзе да светлай Пасхі Хрыста,
жыватворчы Крыж Збавіцеля з'яўляецца крыніцай духоўнай моцы 
для хрысціян розных традыцыій і канфесій.

25 лютага ў будынку Хрысціянскага сацыяльнага цэнтра адбылася ІІ Міждыяцэзіяльная канферэнцыя Testis fidei et misericordiae («Сведка веры і міласэнасці»), прысвечаная постацям двух благаслаўлёных мучанікаў — Германа Стэмпеня і Ахілеса Пухалы — айцоў францішканаў, якія служылі ў Івянцы і Пяршаях.

Канферэнцыя, якую ўжо другі раз праводзіць Мінска-Магілёўская архідыяцэзія пры падтрымцы апарата Упаўнаважанага па справах рэлігій і нацыянальнасцей, прысвечана святарам, законным сёстрам і свецкім асобам, аб'яўленых Касцёлам святымі ці благаслаўлёнымі, паходжаннем ці служэннем звязаных з беларускімі землямі, якія аддалі сваё жыццё за бліжніх.

На заканчэнне агульнай аўдыенцыі, якая прайшла 18 лютага 2026 года на Плошчы Святога Пятра ў Ватыкане, Папа даў некалькі духоўных парадаў у сувязі з пачаткам Вялікага посту.

Леў XIV заклікаў вернікаў перажываць гэты літургічны перыяд “у глыбокім духу малітвы, каб унутрана абноўленымі прыйсці да святкавання вялікай таямніцы Пасхі Хрыста – найвышэйшага аб’яўлення міласэрнай любові Бога”.

18 лютага 1966 - 80 гадоў таму памёр айцец Вячаслаў (Вацлаў) АНОШКА, які быў сябрам Рады створанага ў верасьні 1939 г. Беларускага Экзархату Грэка-Каталіцкай Царквы. Пахаваны ён на могілках у Рабэрціне парафіі Язгажэў (гміна Пясэчна), каля паўднёвай ускраіны Варшавы.

Жыхары Альпеня на Століншчыне, якія ведалі айца Вячаслава (так яго называлі вернікі візантыйскага абраду), нават праз паўстагоддзя з вялікай пашанай і ўдзячнасьцю ўзгадвалі гэтага адданага сьвятара-беларуса: «Сьвяты быў чалавек! Шчыры беларус. Такога сьвятара ў нас больш ніколі не было! Ды й ці будзе калі?..»