Уваход у Храм Найсьвяцейшай Багародзіцы

Уводзіны ў храм Найсьвяцейшай Багародзіцы (Грэц. Eisodos tes Hyperagias Teotokou en to; лат. Praesentatio S. Mariae in templo), адзін з вялікіх царкоўных сьвятаў, прысьвечаны падзеі прывядзеньня Найсьвяцейшай Багародзіцы Яе бацькамі ў Іерусалімскі храм для прысьвячэньня Богу.
Падзея Ўводзін не згадваецца ў кананічных Евангельлях і вядома з пазнейшых апакрыфічных тэкстаў (грэц. «Протаевангельля Якава» (гл. 7.2-3) (2-я пал. II у.), лат. Евангельлі Псеўда-Мацея (IX ст.)), якія адлюстроўваюць вуснае паданьне, але дапоўнены падрабязнасьцямі з біблейскіх кніг, якія маюць значэньне (1 Пара. 15 і Пс. 44), а таксама з евангельскай гісторыі Грамніц (Лк 2. 22–38).
Паводле згаданых крыніц, бацькі Найсьвяцейшай Багародзіцы Якім і Ганна, калі іх Дачка дасягнула 3-летняга ўзросту, вырашылі выканаць дадзены імі раней зарок, прысьвяціць Яе Богу, і накіраваліся ў Іерусалімскі храм. Каля ўваходу ў храм стаялі закліканыя Якімам юныя панны з запаленымі сьвяцільнямі, для таго каб юная Марыя ўмілавала храм усім сэрцам. Найсьвяцейшая Панна, нягледзячы на Свой узрост, лёгка пераадолела стромкія прыступкі храма і была сустрэта і бласлаўлёная першасвятаром, па паданьні – Захарыям, бацькам Яна Хрысьціцеля. Па адмысловым адкрыцьці Яна як адушаўлёны ківот Божы (пар.: 1 Пара. 15) была ўведзена ў Сьвятая Сьвятых, куды меў права ўваходзіць толькі першасьвятар аднойчы ў год (гл.: Вых. 30. 10; Габ. 9. 7) – гэтым была паказана Яе адмысловая роля ў лёсе чалавецтва. Падзея Ўводзін стала пачаткам новага этапу ў жыцьці Дзевы Марыі – знаходжаньне пры Іерусалімскім храме, якое доўжылася датуль, пакуль Ёй не выканалася 12 гадоў. Жывучы пры храме, Марыя прысьвячала Сябе малітве, вывучэньню Сьвятога Пісаньня і самаробцы. Па сканчэньню часу Яна, якая рашыла захоўваць дзявоцкасьць, была, даручана клопатам Язэпа Абручніка.