Зала Друку Святога Пасада абнародавала 27 кастрычніка 2025 года праграму падарожжа Льва XIV у Турцыю і Ліван з 27 лістапада па 2 снежня 2025 года.

Падарожжа пачнецца ў чацвер, 27 лістапада, з пералёту з Рыма ў Анкару. У сталіцы Турцыі запланаваны афіцыйная цырымонія прывітання, візіт у маўзалей Атацюрка, сустрэча з прэзідэнтам Рэспублікі, а таксама з прадстаўнікамі ўлад, грамадзянскай супольнасці і дыпламатычнага корпуса, перад якімі Пантыфік звернецца з прамовай. Увечары таго ж дня Папа прыбудзе ў Стамбул.

Старажытная Нікея, сённяшні Ізнік, рыхтуецца прыняць Льва XIV. Ціхае турэцкае мястэчка, дзе павольнае жыццё суседнічае з вялікай гісторыяй, стане цэнтрам урачыстасцей 1700-годдзя першага Сабора.

У невялікай кавярні ў двары былога хамама султана, пераўтворанага ў музей, пануе цішыня. Гэты паўднёвы спакой лепш за ўсё характарызуе Ізнік – горад, які некалі быў сталіцай імперый і месцам правядзення двух Сусветных Сабораў пад імем Нікея.

Леў XIV накіруецца ў сваё першае апостальскае падарожжа ў Турцыю з 27 па 30 лістапада 2025 года, адкуль з 30 лістапада па 2 снежня пераедзе ў Ліван. Ён крочыць па слядах сваіх папярэднікаў: Павел VI пабываў у Турцыі ў 1967, Ян Павел II – у 1979, Бэнэдыкт XVI – у 2006 і Францішак – у 2014 годзе.

Падарожжа ў Турцыю – гэта вяртанне да вытокаў веры, да каранёў хрысціянства. Папа Леў XIV стане пятым Пантыфікам, які наведае гэтую краіну. Сваё першае апостальскае падарожжа, якое ахоплівае таксама і Ліван, ён распачне менавіта ў Турцыі з нагоды 1700-годдзя першага Нікейскага Сабора, значэнне якога і сёння застаецца актуальным.

“Аднаўленне адзінства паміж хрысціянамі не робіць нас бяднейшымі, а, наадварот, узбагачае нас”, - падкрэсліў Леў XIV у Апостальскім лісце “In unitate fidei” (“У адзінстве веры”), прымеркаваным да 1700-годдзя Нікейскага Сабора.

“У адзінстве веры, што абвяшчаецца ад самага пачатку Касцёла, хрысціяне пакліканы ісці ў згодзе, захоўваючы і перадаючы з любоўю і радасцю атрыманы дар. Ён выказаны словамі Сімвала веры: “Верым у Езуса Хрыста, Сына Божага Адзінароднага, Які сышоў з неба дзеля нашага збаўлення”, сфармуляванымі на Нікейскім Саборы – першай экуменічнай падзеі ў гісторыі хрысціянства, якая адбылася каля 1700 гадоў таму”, - гаворыцца на пачатку папскага дакумента. ПОЎНЫ ТЭКСТ АПОСТАЛЬСКАГА ЛІСТА.

Вызваленне двух святароў у Беларусі – гэта канкрэтны вынік дыпламатыі, якая ніколі не зачыняе дзвярэй. Гэта пацвердзіў кардынал Клаўдыё Гуджэроцці ў эксклюзіўным інтэрв'ю для “Vatican News” пасля вяртання са сваёй паездкі ў краіну.

Акрамя выказвання ўдзячнасці за гэты жэст, прэфект Дыкастэрыі па справах Усходніх Цэркваў прыадкрыў змест сваіх размоў на самым высокім узроўні: заклапочанасць мірам ва ўсім свеце, будучыня Каталіцкага Касцёла ў Беларусі і выказанае беларускімі ўладамі жаданне гістарычнага візіту Папы.

Гэта свята належыць да 12 вялікіх святаў Усходняй Царквы. У гэты дзень Царква адзначае прывядзенне трохгадовай Марыі для жыцця пры Ерусалімскім храме.

Звесткі пра падзею Уваходу, якія адсутнічаюць у Святым Пісанні, Царква найперш чэрпае з апакрыфічнага тэксту, вядомага пад назвай "Протаевангелле Якуба". Апокрыф, напісаны ў сярэдзіне ІІ стагоддзя, сведчыць, што маці Багародзіцы – Ганна – дала абяцанне, паводле якога, нарадзіўшы дзіця, прысвеціць яго на служэнне Богу. Таму калі Марыя дасягнула трохгадовага ўзросту, бацькі прывялі дзяўчынку да служэння пры Ерусалімскім храме. 

Кардынал Клаўдыё Гуджэроці, прэфект Дыкастэрыі па справах Усходніх Цэркваў, прыняў удзел у інтранізацыі новага кіраўніка Румынскай Грэка-Каталіцкай Царквы.

“Вы – наш гонар, наша надзея і наша любоў”, - сцвердзіў ватыканскі іерарх у прывітальным слове падчас урачыстай літургіі, якая прайшла 15 лістапада 2025 года ў катэдральным саборы Святой Тройцы ў Блажы. Ён запэўніў Румынскую Грэка-Каталіцкую Царкву ў блізкасці Святога Пасада і гатоўнасці Дыкастэрыі па справах Усходніх Цэркваў аказваць ёй усебаковую падтрымку.

На заканчэнне агульнай аўдыенцыі, якая адбылася 12 лістапада 2025 года ў Ватыкане, Папа адзначыў прыклад служэння святога Язафата Кунцэвіча, архіепіскапа Полацкага, які прыняў мучаніцкую смерць у 1623 годзе ў Віцебску.

“Сённяшняя літургія ўшаноўвае памяць святога Язафата, біскупа, мучаніка з прычыны яго нястомнай руплівасці аб адзінстве Касцёла. Заахвочваю кожнага ўсведамляць атрыманыя дары ласкі, каб яны былі пастаўлены на службу супольнасці”, - сказаў Папа.

"Радасна сьвяткуе Царква тваю слаўную ўрачыстасьць, сьвятамучаніку Язафаце, і з вераю шануе цябе.

Ты ж, пастыру наш, не пераставай яе бласлаўляць і маліцца за ўсіх".

(Ліцьця ўрачыстасьці).

Тэадор Студыт быў паслядоўным і прынцыповым прыхільнікам першынства Рымскага Папы ў пытаннях веры. Гэта ярка выявілася падчас двух канфліктаў:

Супрацьстаянне іконаборству: Калі візантыйскія імператары-іканаборцы аднавілі ганенні на ўшанаванне ікон, Тэадор, знаходзячыся ў ссылцы, актыўна шукаў падтрымкі ў Папы. Ён накіроўваў у Рым шматлікія лісты, у якіх:

    Адкрыта прызнаваў вышэйшы аўтарытэт Папы як "першага сярод біскупаў" і "каменя, на якім стаіць Царква".

    Заклікаў Рымскага біскупа выступіць суддзёй у спрэчцы і асудзіць ерась іканаборства, што Папы і рабілі.

    Бачыў у Папе апору для абароны праваслаўя ад умяшання свецкай улады.