Вялебны Іларыён Вялікі

Вялебны Іларыён Вялікі нарадзіўся ў 291 годзе ў палестынскім паселішчы Тавафа. Яго паслалі для вывучэньня навук у Александрыю, дзе ён пазнаёміўся з хрысьціянамі і прыняў сьвятое Вадохрышча. Пачуўшы пра анёльскае жыцьцё вялебнага Антонія Вялікага, Іларыён адправіўся да яго, каб навучыцца дагаджаць Богу. Неўзабаве Іларыён вярнуўся на радзіму. Бацькі яго ўжо памерлі. Раздаўшы маёмасьць сваякам і жабракам, Іларыён пасяліўся ў пустэльні каля горада Маіўма. Вялебны ўзмоцнена змагаўся з нячыстымі намерамі, якія бянтэжылі розум і што распальвалі цела, перамагаючы іх цяжкай працай, пастом і стараннай малітвай. Д'ябал запалохваў сьвятога зданямі і прывідамі. Падчас малітвы сьвяты Іларыён чуў плач дзяцей, рыданьне жанчын, роў ільвоў і іншых звяроў. Вялебны разумеў, што гэтыя жахі наводзяць нячысцікі, каб прагнаць яго з пустэльні, таму перасільваў страх з дапамогай руплівай малітвы.
У 328 сьв. Іларыён заснаваў першы манастыр у Іерусаліме.
Аднойчы на вялебнага Іларыёна напалі разбойнікі, і ён сілай свайго слова пераканаў іх пакінуць злачыннае жыцьцё. Хутка пра сьвятога падзвіжніка пазнала ўся Палестына. Бог дараваў вялебнаму Іларыёну ўладу выганяць нячыстых духаў. Гэтым сьвятым дарам ён вызваліў ад путаў шмат нядужых. Хворыя прыходзілі для вылячэньня, і вялебны лекаваў хваробы бясплатна, кажучы, што мілата Божая не прадаецца. Праз нюх сьвяты пазнаваў, якім запалам апантаны той ці іншы чалавек. Прыходзілі да вялебнага Іларыёна і ахвотнікі ратаваць сваю душу пад яго кіраўніцтвам. З блаславеньня вялебнага па ўсёй Палестыне пачалі ўзнікаць манастыры. Пераходзячы з адной мясціны ў іншую, ён сьцвярджаў у іх строгі падзвіжніцкі лад жыцьця. За сем гадоў да скону († 371-372) вялебны Іларыён пасяліўся на Кіпры, дзе жыў у пустэльным месцы, пакуль Бог не заклікаў яго да Сябе.